تبليغاتX
سوسن (هنرهای تجسمی)

 

+ نوشته شده توسط سوسن در سه شنبه سی ام بهمن 1386 و ساعت 11:46 |

+ نوشته شده توسط سوسن در سه شنبه سی ام بهمن 1386 و ساعت 2:25 |

+ نوشته شده توسط سوسن در سه شنبه سی ام بهمن 1386 و ساعت 2:11 |
+ نوشته شده توسط سوسن در دوشنبه بیست و نهم بهمن 1386 و ساعت 2:19 |

+ نوشته شده توسط سوسن در شنبه بیست و هفتم بهمن 1386 و ساعت 15:14 |

+ نوشته شده توسط سوسن در پنجشنبه بیست و پنجم بهمن 1386 و ساعت 22:51 |
+ نوشته شده توسط سوسن در پنجشنبه بیست و پنجم بهمن 1386 و ساعت 15:25 |

 

+ نوشته شده توسط سوسن در سه شنبه بیست و سوم بهمن 1386 و ساعت 13:37 |
این اثر به عنوان اولین اثر چاپ شده از کینو کارتونیست مشهور آرژانتینی در سایت شخص ایشون معرفی شده.این کارتون در سال ۱۹۵۴ یعنی ۵۴سال پیش به چاپ رسیده.برای من که خیلی جالب بود ببینم کسی که الان بعنوان غول کارتون و استریپ دنیا شناخته میشه اولین کارهاش به چه شکل بوده.

نکته جالب توجه امضای کینو ست که بعد از اینهمه سال هنوز تغییر خاصی نکرده.

+ نوشته شده توسط سوسن در یکشنبه بیست و یکم بهمن 1386 و ساعت 23:40 |
داشتم تو یکی از سایت ها اسامی افرادی رو که به جشنواره کاریکاتور کوبا موسوم به (د.د.ت) راه پیدا کردند رو می دیدم که تو قسمت کارتونیست های ایرانی برخوردم به اثر هنرمند خوبمون محمد امین آقایی.

با چند اثر به مرحله نهایی راه پیدا کرده بود و از نظر تعداد آثار بیشترین اثر منتخب رو در بین کارتونیست های ایرانی داشت . ولی متاسفانه یکی از آثارش با اثر استاد درمبخش شباهت زیادی داشت که مطمئنم اتفاقی بوده و فعالیت چند ساله محمد امین نشون داده که اهل کپی برداری و به هر قیمتی جایزه بردن نیست .

از اونجایی که من اثر استاد درمبخش رو سال گذشته دیدم تقریبا یقین دارم که استاد این اثر رو پیش از آقای آقایی کار کرده اند.

کاش هنرمندان خوبمون پیش از نشر آثارشون کمی دقت  کنند تا شاهد چنین اتفاقاتی نباشیم.

راستی فکر نمی کنید کم کم سوژه ها دارند به هم نزدیک می شن ؟

این نشونه خوبی در هنر مخصوصا هنر  کارتون نیست.

در ضمن درست در کنار اثر آقای آقایی اثری هم از آقای پژمان علیپور منتشر شده بود که متاسفانه این اثر هم دقیقا کپی برداری شده از اثر استاد جواد علیزاده است که در سال های اولیه انتشار مجله طنز و کاریکاتور و با نام خود استاد علیزاده در صفحه سوم جلد بصورت سیاه و سفید چاپ شده بود.جالب اینجاست که این اثر هم در مسابقه کاریکاتوری با مضمون حفظ محیط زیست (تقریبا مشابه موضوع جشنواره امسال کوبا) برنده جابزه شده بود.

متاسفانه از آنجایی که دسترسی به اثر آقای علیزاده نداشتم اثر آقای علیپور را هم در وبلاگم قرار ندادم ولی شما می توانید با مراجعه به سایت جشنواره د.د.ت خود ملاحظه بفرمایید.

آثار ايرانيان راه يافته به داوري دوسالانه بين المللي طنز گرافيگي ددته - كوبا 2008

+ نوشته شده توسط سوسن در شنبه بیستم بهمن 1386 و ساعت 0:25 |

عکس تیم هترینگتن از سرباز درمانده آمریکایی در حال استراحت در سنگری در افغانستان جایزه نخست مسابقه ورلد پرس فوتو را برای این عکاس بریتانیایی مجله ونیتی فیر به ارمغان آورد.

به گزارش خبرنگار مهر، رویترز اعلام کرد برندگان رقابت سالانه بنیاد عکاسی ورلد پرس فوتو امروز جمعه 19 بهمن‌ماه معرفی شدند و بر این اساس 59 عکاس از 23 ملیت توانستند جوایز اول تا سوم بخش‌های مختلف این مسابقه را از آن خود کنند.

در این میان هترینگتن با عکسی که روز 17 سپتامبر 2007 یک سرباز خسته و درمانده آمریکایی را در سنگری در افغانستان جنگزده به تصویر کشیده توانست از میان 80 هزار و 536 عکس از پنج هزار 19 عکاس از 125 کشور جایزه 10 هزار یورویی عکس اول را به خود اختصاص دهد. این جایزه روز 27 آوریل در مراسمی در آمستردام به عکاس بریتانیایی اعطا می‌شود.

داوران رقابت عکاس ورلد پرس فوتو در توصیف عکس هترینگتن گفتند: "این عکس فرسودگی یک مرد و فرسودگی یک ملت را نشان می‌دهد." گری نایت رئیس داوران این رقابت هم گفت: "مردم سراسر دنیا از درگیری‌های بیشمار خسته‌اند. همه ما به این تصویر مرتبطیم. این تصویر انسانی در پایان راه است و خستگی من و شما را از درگیری‌های دنیا تصویر کرده است."

از بنگاههای مهم و معتبر جهانی عکس و خبر، گتی ایمیجز توانست پنج جایزه جهانی ورلد پرس فوتو را از آن خود کند؛ از جمله عکس جان مور آمریکایی از لحظه سوء قصد به جان بی‌نظیر بوتو نخست وزیر پیشین پاکستان و رهبر حزب مردم این کشور که در آن حادثه تروریستی کشته شد. رویترز در این رقابت جایزه‌ای نبرد و اسوشیتدپرس و فرانس پرس هر یک برنده دو جایزه شدند.

از 62 جایزه امسال بنیاد ورلد پرس فوتو 17 جایزه به عکاسان آمریکایی رسید و چهار جایزه را هم بریتانیایی‌ها بردند. کانادا پنج، ایتالیا و اسپانیا چهار، مجارستان و چین سه، فرانسه، آلمان، اسرائیل، سوئیس و استرالیا دو و زیمبابوه، ژاپن، بلغارستان، هلند، بلژیک، پرتغال، دانمارک، آفریقا جنوبی، روسیه، لهستان، کلمبیا / آلمان و لهستان / مجارستان هر کدام برنده یک جایزه شدند.

(منبع : خبرگزاری مهر)

 

+ نوشته شده توسط سوسن در جمعه نوزدهم بهمن 1386 و ساعت 22:28 |
تو ۳-۴ پست قبل توضیحی راجع به اون تیم سه نفره مشهور فرانسوی که کاریکاتور چهره کار می کردند دادم.همون هایی که سیاست مداران دنیا رو در کتاب حیواناتی که بر ما حکومت می کنند به تصویر کشیده بودند.

یکی از افراد اون تیم مورشوان بود که در پست قبلی نمونه هایی از آثارش رو براتون عرضه کردم.اما یکی دیگه از کاریکاتوریست های اون تیم (ریکور) که به نظر من کارهاش از مورشوان کمی قدرتمند تره.

چند تا از کارهاش رو براتون گذاشتم تا شما هم قضاوت کنید.

در ضمن ریکور در فرانسه و اروپا یکی از فعال ترین کاریکاتوریست های مطبوعاتیه که در حال حاضر در روزنامه فیگارو مشغول به کاره.

متاسفانه این کاریکاتوریست هم در ایران زیاد شناخته شده نیست !

 

 

 

+ نوشته شده توسط سوسن در جمعه نوزدهم بهمن 1386 و ساعت 2:44 |

 

 

+ نوشته شده توسط سوسن در پنجشنبه هجدهم بهمن 1386 و ساعت 11:20 |
+ نوشته شده توسط سوسن در چهارشنبه هفدهم بهمن 1386 و ساعت 13:11 |

اين عکس در سال 94 هنگام قحطي در سودان گرفته شده و برنده جايزه پوليتزر شده.عکس, کودکي قحط زده رو نشون ميده که افتان و خيزان به طرف کمپ غذاي سازمان ملل ?در فاصله 1 کيلومتري - در حرکته. لاشخور منتظر مرگ کودکه تا اونو بخوره.اين عکس دنيا رو شوکه کرد.هيچ کس حتي عکاس ? "کوين کارتر" که بعد از گرفتن عکس صحنه رو ترک کرد- نميدونه چه بر سر کودک اومد..."کوين" سه ماه بعد از فرط ناراحتي اقدام به خودکشي کرد.
اگر بخواهید بیشتر بدانید:
این عکس برنده جایزه پولیتزر شد و همه جا از آن به عنوان دختر بچه سودانی اسم برده اند. سردبیر روزنامه Time Domestic نوشت " یک عکاس نه چندان شناخته شده عکسی گرفت که دنیا به خاطرش اشک ریخت".
پشت این صحنه غم انگیز، تراژدی دیگری نهفته و آن زندگی سراسر متلاطم و اندوهبار عکاس است. اگر بیوگرافی کوین کارتر به دقت بررسی شود ملاحظه می گردد که این عکس، تمثیلی از زندگانی اوست و پرنده مردارخوار نمادی از رنجها و تالمات روحی است که پیوسته او را آزار می داده است.
کارتر در نوجوانی همیشه در آرزوی موتورسیکلت و سواری کورسی بود. پس از اینکه از یک مدرسه شبانه روزی کاتولیک در سال 1967 در پروتوریا فارغ التحصیل شد دوره داروسازی را شروع کرد اما یک سال بعد به خاطر نمره های بعد از مدرسه اخراج شده و وارد خدمت نظام گردید. پس از پایان خدمت، در یک مغازه فروش لوازم عکاسی استخدام شد و پس از آن به جمع خبرنگاران عکاس پیوست.
در سال 1993 به اتفاق دختر خوانده اش "سیلوا" برای عکسبرداری و تهیه خبر از شورش در کشور قحطی زده سودان راهی آن کشور شد. کارتر شروع به عکسبرداری از قربانیان قحطی شد. هر ساعت 20 نفر از گرسنگی می مردند. کارتر، خسته از مشاهده جماعتی که از بی غذایی تلف می شدند به بوته زاری پناه برد. در آنجا دخترک نحیفی را دید که تلاش می کرد خود را به یکی از مراکز توزیع غذا برساند. در حالی که سعی داشت از او عکس بگیرد، لاشخوری در نزدیکی او به زمین نشست. کارتر ضمن اینکه نمی خواست پرنده فرار کند کادر بندی را شروع کرد. به گفته خودش 20 دقیقه انتظار کشید شاید کرکس بالهایش را باز کند. اما این اتفاق روی نداد. کارتر پس از اینکه از صحنه عکس گرفت پرنده را فراری داد و مشاهده کرد که دختر گرسنه به راه خود به سوی مرکز توزیع غذا ادامه می دهد. عکاس پس از این واقعه دچار آشفتگی عصبی و روحی شدیدی شد.
کارتر پس از یک روز اقامت در سودان به ژوهانسبورگ بازگشت. برحسب اتفاق، روزنامه نیویورک تایمز که در جست و جوی عکسهایی از سودان بود عکس کارتر را خرید و آن را در شماره 36 مارس 1993 چاپ کرد.
چاپ این عکس که با سرمقاله تکان دهنده نیویورک تایمز در زمینه قحطی و جنگ در سودان همراه بود عکس العمل های گوناگونی را درپی داشت. خیلی ها کار عکاس را تحسین کردند. در آفریقای جنوبی جدید، آفریقای جنوبی نلسون ماندلا ، هرجا که کارتر قدم می گذاشت با استقبال مردم روبه رو می شد. اغلب خوانندگان نیویورک تایمز خواهان آگاهی از سرنوشت کودک گرسنه بودند. نیویورک تایمز نوشت عاقبت کار دختر بچه معلوم نشد و کسی ندانست که او موفق شد خود را به محل توزیع غذا برساند یا خیر.
زندگی کارتر در بحران عجیبی گرفتار آمده بود. در همین حال در 12 آوریل 1994 از نیویورک تایمز به وی تلفن کردند و اطلاع دادند که برنده جایزه پولیتزر شده است. نیویورک تایمز، کوین کارتر را برای دریافت جایزه پولیتزر به آمریکا برد. این اولین سفر او به نیویورک بود. جایزه پولیتزر هم بحث هایی برانگیخت. برای شخص کارتر موفقیت بزرگی بود. از سوی دیگر بعضی از روزنامه نگاران آفریقای جنوبی موفقیت کارتر را شانسی و اتفاقی تلقی کردند. برخی هم اخلاقیات او را زیر سوال بردند. روزنامه "سن پطرزبورگ" فلوریدا، کارتر را کرکس دوم صحنه قلمداد کرد. حتی برخی از دوستان کارتر هم از او انتقاد کردند که چرا در برابر صحنه ای که از آن عکس گرفته بی تفاوت بوده و دخترک گرسنه و محتضر را نجات نداده است.
کارتر، صبح روز 27 ژوئیه، آخرین روز زندگی اش، خیلی شاد به نظر می رسید. کارتر مرد و پلیس علت مرک وی را مسمویت ناشی از استنشاق گاز مونوکسید کربن اعلام داشت.
کارتر مرد و پرده دوم این نمایش غم انگیز پایین افتاد. کارتر هنگام مرگ 33 سال داشت. راستی معلوم نشد آیا دختربچه گرسنه هنوز زنده است؟

+ نوشته شده توسط سوسن در سه شنبه شانزدهم بهمن 1386 و ساعت 21:49 |

+ نوشته شده توسط سوسن در شنبه سیزدهم بهمن 1386 و ساعت 12:42 |

حدودا ۱۶-۱۷ سال پيش بود.زماني كه مجله طنز و كاريكاتور تازه داشت رو ميومد.من هميشه يكي از دلايل خريد مجله رو كاريكاتور هايي ميدونستم كه جواد عليزاده عزيز تو صفحه هات سياه و سفيد وسط ماهنامش چاپ مي كرد.عاشق اون كاره بودم .كارهايي كه ۳ كاريكاتوريست فرانسوي به نام هاي مورشوان - ريكور و مولاتيه كشيده بودند و در كتابي با عنوان (حيواناتي كه بر ما حكومت مي كنند)منتشركرده بودند.هنوز هم اون شماره مجلات رو دارم ....ميتران پرنس چارلز دايانا مارگارت تاچر و .....سياستمداراني بودند كه در ۳ مرحله توسط اين افراد و به طرز ماهرانه اي تبديل به حيوان شده بودند.

بعدها شنيدم كه اين تيم از هم جدا شدند و ديگه روند اون نوع كار متوقف شد .

واقعا حيف شد .خيلي دلم گرفت.ولي خوشبختانه ديروز يك كار جديد از يكي از افراد اون تيم پيدا كردم.

حيفم اومد شما رو تو ديدن ان اثر كه مطمئنم جديدترين كار از اون تيم و اون تيپ كارهاست شريك نكنم .

+ نوشته شده توسط سوسن در چهارشنبه دهم بهمن 1386 و ساعت 15:10 |

 

 

+ نوشته شده توسط سوسن در چهارشنبه دهم بهمن 1386 و ساعت 10:0 |

 

+ نوشته شده توسط سوسن در دوشنبه هشتم بهمن 1386 و ساعت 13:48 |
+ نوشته شده توسط سوسن در دوشنبه هشتم بهمن 1386 و ساعت 12:18 |

 

 

+ نوشته شده توسط سوسن در شنبه ششم بهمن 1386 و ساعت 11:31 |
+ نوشته شده توسط سوسن در جمعه پنجم بهمن 1386 و ساعت 23:38 |
راجر بلاشون کارتونیست صاحب نام فرانسوی به تازگی (اواخر سال گذشته میلادی) آخرین کتاب خودشو

روانه بازار کرد. این کتابو انتشارات (گلنات) منتشر کرده.

متاسفانه این هنرمند بزرگ در ایران زیاد شناخته شده نیست و فقط ۲-۳ اثر از این هنرمند بزرگ در شماره های نخست کیهان کاریکاتور بصورت رنگی منتشر شد.

خوشبختانه آخرین کتاب این کارتونیست بدستم رسید و بی مناسبت ندیدم تعدادی از آثار این هنرمند رو برای شما تو وبلاگم نمابش بدم.البته بعضی از آثار ارائه شده خیلی قدیمی هستن.

اضافه می کنم که عمده شهرت بلاشون بخاطر چاپ کتاب های کارتون با موضوعات ورزشی است.

فکر کنم دیدنشون ارزش داشته باشه.

 

+ نوشته شده توسط سوسن در پنجشنبه چهارم بهمن 1386 و ساعت 23:24 |
من اومدم

ببخشید که چند روز تاخیر داشتم.

من الان در سفر هستم و دلیل دیر آپ کردنم هم همین بود.

ولی یه هدیه عالی دارم برای عاشقان موردیلو. ۳تا از آخرین کارهای موردیلو

که در آخرین کتابش که حدودا ۳ ماه پیش به بازار اومده چاپ شده .

به تدریج بقیه کارهاش رو هم براتون تو وبم قرارمیدم تا شما هم لذت ببرید.

اجالتا  این ۳ تا کار جدید رو ببینید و حالشو ببرید.

 

+ نوشته شده توسط سوسن در دوشنبه یکم بهمن 1386 و ساعت 16:33 |


Powered By
BLOGFA.COM